ح ) حكيم ( درست‌كار ) ، حليم ( بردبار ) ، حىّ ( زنده ) ، حق ( برقرار ) ، حميد ( ستاينده ) ، حسيب ( حسابگر ) ، حفيظ ( نگاهدار ) ، حفىّ ( مهربان ) ؛ خ ) خبير ( باريك‌دان ) ، خالق ( آفريننده ) ، خلّاق ( آفريدگار ) ، خير الماكرين ( بهترين مكركنندگان ) ، خيرالرّازقين ( بهترين روزىدهندگان ) ، خيرالفاصلين ( بهترين جداسازندگان ) ، خيرالحاكمين ( بهترين داوران ) ، خير الفاتحين ( بهترين گشايندگان ) ، خيرالغافرين ( بهترين آمرزندگان ) ، خير الوارثين ( بهترين ارث برندگان ) ، خير الراحمين ( بهترين مهربانان ) ؛ ذ ) ذوالعرش ( صاحب سرير ) ، ذوالطول ( نعمت دهنده ) ، ذوانتقام ( كين كشنده ) ، ذو الفضل العظيم ( داراى فضل بزرگ ) ، ذوالرحمه ( داراى رحمت ) ، ذوالقوه ( توانا ) ، ذوالجلال و الاكرام ( داراى مهترى و بزرگوارى ) ؛ ر ) رحمن ( بخشاينده ) ، رحيم ( مهربان ) ، رؤوف ( مهربان ) ، ربّ ( صاحب اختيار ) ، رفيع الدرجات ( بلند پاىگاه ) ، رزّاق ( روزى دهنده ) ، رقيب ( نگاهبان ) ؛ س ) سميع ( شنوا ) ، سلام ( بىآزار ) ، سريع الحساب ( شتابنده در حساب ) ، سريع العقاب ( شتابنده در عقوبت ) ؛ ش ) شهيد ( گواه ) ، شاكر ( سپاس‌گزار ) ، شكور ( بسيار سپاس‌گزار ) ، شديد العقاب ( سخت شكنجه ) ، شديد المحال ( سخت نيرو ) ؛ ص ) صمد ( بىنيازى كه همه به دو نيازمندند ) ؛ ظ ) ظاهر ( آشكار ) ؛ ع ) عليم ( دانا ) ، عزيز ( عزّت‌مند ) ، عفوّ ( درگذرنده ) ، علىّ ( برتر ) ، عظيم ( بزرگ ) ، علام الغيوب ( آگاه از نهان‌ها ) ، عالم الغيب والشهاده ( آگاه از ناپيدا و پيدا ) ؛ غ ) غنىّ ( بىنياز ) ، غفور ( بسيار آمرزنده ) ، غالب ( چيره ) ، غافر الذنب ( آمرزنده گناه ) ، غفّار ( آمرزنده ) ؛ ف ) فالق الاصباح ( شكافندهء صبح ) ، فالق الحبّ والنّوى ( شكافندهء دانه و هسته ) ،